؟_ ستارگان خاموش میشوند و در پی آن زندگی تمام کائنات پایان می یابد! من صدای خمپاره هایی را که از سکوتت بر می خواستند هنوز به یاد می آورم که چگونه چنگ بر اندام شب می انداختند و روح خسته تر از چشمان تو را نوازش می کردند ...

!_ ستاره بود لیک تاریکی نبود تا آن ها را ببینی! بود هایمان همه آبستن نبود هایی بودند که توهمات عقب افتاده ی ما را به دنیا آوردند ... تو فراموش کرده ای که در این جنگ نابرابر دستان من پر از حرف هایی بودند که به درک واصل شدند! ازل و ابدی در کار نیست..من زاییده ی عدمم!

؟_ دنیایی تفاوت است در چشمان من و تو ! من بود هایم را با نبود هایت نقض می کنم ... بود ، بوده یا نبوده در این میدان به جدال کشیده خواهد شد ...به دنبال وجود ولا وجود نگرد!

!_ بازی نا برابری بود..در به در تکه ای استخوان ! تنها این بی راهه را به خاطر بسپار ...

؟_ سال ها از آن روزگاران گذشته اند و ما هنوز هم نمی دانیم! نمی دانیم که محکوم به پذیرش هر آنچه هستیم که پذیرفتنی نیست .... محکوم به پذیرش بهترین راه! بیرا هه ها را از تو گرفته اند .... تو هنوز هم زنده ای و خود را به مردن زده ای و اگر میدانی که نمیدانی به بیراهه رفته ای ...

!_ اشتباه می کنی! آسمان هیچگاه متعفن نمی شود ... لکه ابر های تیره هیچگاه به آبی آسمان رنگ پس نمی دهند! باران میداند اگر فروریزد کرکس ها رد لاشه ها را خواهند گرفت ...

؟_ و تو یادت نیست که من در زیر بارش خونین دلت همه را به فراموشی سپرده ام !

!_ و می دانم که من نیز دستانم خالیست ...